Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010

μ.λ.

να κατσω ή να φυγω;
κι αν εχει τοσο κρυο εδω, φανταζομαι πωσ θαναι εκει πανω.
αλλα ξερεισ το παπλωμα μου δεν ειναι αρκετο.
να φυγω ή να κατσω;
δεν εχω πια λεξεισ.
ερχομαι.

Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010

:(

η εξαντληση μου ειναι διπλη..
προσπαθω ομωσ σκληρά ξερεισ.
ισωσ τα τερατα μεσα μου να με τρωνε σιγα σιγα.
ισωσ τα δικα σου να με διωχνουνε πιο περα.
αξιζει;

Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010

ενδοψυχη εφορια.

δεν μπορω πλεον να μιλησω, γι'αυτο γεμιζω χαρτια.
γεμιζω φοβους,πονουσ κι αυπνιες τα αδεια κι αψυχα κορμια μου.
εχω πολλα να φτυσω.εχω πολλα να σου φορτωσω.
ενοχεσ και τυψεισ τισ κραταω για να ταισω τουσ εφιαλτεσ μου.
αποδειξη δεν κοβω.
λογαριασμο δεν δινω.

εψιλον ή μικρος προωρος θανατοσ.

δεν μπορω να ξεφυγω απο την παραλια μπροστα απο το σπιτι σου.
η φυλακη δεν ηταν αρκετη για να κρατησει την ψευτια τουσ μακρια.
γιναμε θυματα των πιο κρυφων θανατων μασ γιατι ποτε σου λεω
δεν ειπα ψεμματα.

απλά, ή μαλλον απλως, η αληθεια τουσ
μασ πνιγει.

γιατι μοναχα εσυ κι εγω την μαθαμε καλα.

το συμπερασμα τησ ολησ ιστοριασ

ειναι το συμπερασμα τησ ολησ υστεριασ.
αν οχι τραγικο, τραγικα αστειο.
ολα γινανε για λιγεσ στιγμεσ.
ολα γινανε σε λιγεσ ωρεσ.

βρεθηκαμε ολομοναχοι,
μπλεγμενοι σε συμπλεγματα.

Αυτοκριτικη 101

το μεγαλυτερο μου λαθοσ ειναι οτι δεν επαψα ποτε να σε πιστευω.
το μεγαλυτερο μου ψεμα ειναι πωσ σκοτωσα την ελπιδα.
υποκρισια.
την χαρισα απλοχερα στον εαυτο μου.
Απο τους αλλους απλως κρυφτηκα.

το μοιρασμα.

μεγαλα ματια/
μικρα ματια/
αληθεια η ψεμα/
μπλε η μαυρο.
σασ πιστεψα.
με δωσατε.

ντυλαν τομας.

η ποιηση γενναεθ ποιηση
κι ο θανατοσ γενναει θανατο
στισ γραμμεσ που τρεχουν εδω και χρονια πια
τα τρενα τησ θλιψησ μασ.

δεν καταφεραμε ποτε να παρουμε τα οπλα μασ πισω.
ολα χαθηκανε στα βραδια τα πρασινα,θολα απ'τον καπνο.

κι οσο βηχουμε ξερναμε
αναμνησεισ καιρων του οχτω.
γιατι ποτε δεν καταφεραμε,οχι
τα οπλα μασ να παρουνε φωτια.