λαθος ωρα
σωστο μερος
λαθος ανθρωπος
σωστη μουσικη.
ολα περιπλεκονται.
βουλιαζω και σε ψαχνω.
βουλιαζω και ουρλιαζω.
μη φυγεισ.
Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 2010
πιστοποιητικο θανατου.
δεν ειμαι ψεμα και απατη.
δεν ειμαι ονειρο κακο.
δεν εχω πεθανει σαν κι εκεινουσ
που ψεμματα νομιζουνε πωσ αγαπουν.
εζησα κηδειες, χηρες αγαπησα
εζησα βρωμικεσ παρτιδεσ και σε αυτεσ μεγαλωσα.
δεν ειμαι δω για να ακουμπησεισ πανω μου.
ηρθα να με πατησεισ.
κι υστερα ταχα θα κανω πωσ μετανιωνω
που σε αφησα να με "γαμησεισ".
καταστρεψε με. ελευθερα.
δεν ειμαι ονειρο κακο.
δεν εχω πεθανει σαν κι εκεινουσ
που ψεμματα νομιζουνε πωσ αγαπουν.
εζησα κηδειες, χηρες αγαπησα
εζησα βρωμικεσ παρτιδεσ και σε αυτεσ μεγαλωσα.
δεν ειμαι δω για να ακουμπησεισ πανω μου.
ηρθα να με πατησεισ.
κι υστερα ταχα θα κανω πωσ μετανιωνω
που σε αφησα να με "γαμησεισ".
καταστρεψε με. ελευθερα.
παρασιτισμος.
εισαι μια κατσαριδα που σκαρφαλωνει πανω στο σαπισμενο μου δερμα
γοητευεσαι απο τουσ καμμενουσ μου ιστουσ, κανεις ερωτα με τους κρεμασμενουσ μου μυεσ
σταματα να μεθας σταματα να μεθας απο το βρωμικο μου αιμα
δεν ειμαι δω για να τραφεισ
δεν ειμαι δω για να ζησεισ
μη μου ζητας την σαρκα μου,
ειναι χειμωνας.
γοητευεσαι απο τουσ καμμενουσ μου ιστουσ, κανεις ερωτα με τους κρεμασμενουσ μου μυεσ
σταματα να μεθας σταματα να μεθας απο το βρωμικο μου αιμα
δεν ειμαι δω για να τραφεισ
δεν ειμαι δω για να ζησεισ
μη μου ζητας την σαρκα μου,
ειναι χειμωνας.
Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010
μ.λ.
να κατσω ή να φυγω;
κι αν εχει τοσο κρυο εδω, φανταζομαι πωσ θαναι εκει πανω.
αλλα ξερεισ το παπλωμα μου δεν ειναι αρκετο.
να φυγω ή να κατσω;
δεν εχω πια λεξεισ.
ερχομαι.
κι αν εχει τοσο κρυο εδω, φανταζομαι πωσ θαναι εκει πανω.
αλλα ξερεισ το παπλωμα μου δεν ειναι αρκετο.
να φυγω ή να κατσω;
δεν εχω πια λεξεισ.
ερχομαι.
Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010
:(
η εξαντληση μου ειναι διπλη..
προσπαθω ομωσ σκληρά ξερεισ.
ισωσ τα τερατα μεσα μου να με τρωνε σιγα σιγα.
ισωσ τα δικα σου να με διωχνουνε πιο περα.
αξιζει;
προσπαθω ομωσ σκληρά ξερεισ.
ισωσ τα τερατα μεσα μου να με τρωνε σιγα σιγα.
ισωσ τα δικα σου να με διωχνουνε πιο περα.
αξιζει;
Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010
ενδοψυχη εφορια.
δεν μπορω πλεον να μιλησω, γι'αυτο γεμιζω χαρτια.
γεμιζω φοβους,πονουσ κι αυπνιες τα αδεια κι αψυχα κορμια μου.
εχω πολλα να φτυσω.εχω πολλα να σου φορτωσω.
ενοχεσ και τυψεισ τισ κραταω για να ταισω τουσ εφιαλτεσ μου.
αποδειξη δεν κοβω.
λογαριασμο δεν δινω.
γεμιζω φοβους,πονουσ κι αυπνιες τα αδεια κι αψυχα κορμια μου.
εχω πολλα να φτυσω.εχω πολλα να σου φορτωσω.
ενοχεσ και τυψεισ τισ κραταω για να ταισω τουσ εφιαλτεσ μου.
αποδειξη δεν κοβω.
λογαριασμο δεν δινω.
εψιλον ή μικρος προωρος θανατοσ.
δεν μπορω να ξεφυγω απο την παραλια μπροστα απο το σπιτι σου.
η φυλακη δεν ηταν αρκετη για να κρατησει την ψευτια τουσ μακρια.
γιναμε θυματα των πιο κρυφων θανατων μασ γιατι ποτε σου λεω
δεν ειπα ψεμματα.
απλά, ή μαλλον απλως, η αληθεια τουσ
μασ πνιγει.
γιατι μοναχα εσυ κι εγω την μαθαμε καλα.
η φυλακη δεν ηταν αρκετη για να κρατησει την ψευτια τουσ μακρια.
γιναμε θυματα των πιο κρυφων θανατων μασ γιατι ποτε σου λεω
δεν ειπα ψεμματα.
απλά, ή μαλλον απλως, η αληθεια τουσ
μασ πνιγει.
γιατι μοναχα εσυ κι εγω την μαθαμε καλα.
το συμπερασμα τησ ολησ ιστοριασ
ειναι το συμπερασμα τησ ολησ υστεριασ.
αν οχι τραγικο, τραγικα αστειο.
ολα γινανε για λιγεσ στιγμεσ.
ολα γινανε σε λιγεσ ωρεσ.
βρεθηκαμε ολομοναχοι,
μπλεγμενοι σε συμπλεγματα.
αν οχι τραγικο, τραγικα αστειο.
ολα γινανε για λιγεσ στιγμεσ.
ολα γινανε σε λιγεσ ωρεσ.
βρεθηκαμε ολομοναχοι,
μπλεγμενοι σε συμπλεγματα.
Αυτοκριτικη 101
το μεγαλυτερο μου λαθοσ ειναι οτι δεν επαψα ποτε να σε πιστευω.
το μεγαλυτερο μου ψεμα ειναι πωσ σκοτωσα την ελπιδα.
υποκρισια.
την χαρισα απλοχερα στον εαυτο μου.
Απο τους αλλους απλως κρυφτηκα.
το μεγαλυτερο μου ψεμα ειναι πωσ σκοτωσα την ελπιδα.
υποκρισια.
την χαρισα απλοχερα στον εαυτο μου.
Απο τους αλλους απλως κρυφτηκα.
ντυλαν τομας.
η ποιηση γενναεθ ποιηση
κι ο θανατοσ γενναει θανατο
στισ γραμμεσ που τρεχουν εδω και χρονια πια
τα τρενα τησ θλιψησ μασ.
δεν καταφεραμε ποτε να παρουμε τα οπλα μασ πισω.
ολα χαθηκανε στα βραδια τα πρασινα,θολα απ'τον καπνο.
κι οσο βηχουμε ξερναμε
αναμνησεισ καιρων του οχτω.
γιατι ποτε δεν καταφεραμε,οχι
τα οπλα μασ να παρουνε φωτια.
κι ο θανατοσ γενναει θανατο
στισ γραμμεσ που τρεχουν εδω και χρονια πια
τα τρενα τησ θλιψησ μασ.
δεν καταφεραμε ποτε να παρουμε τα οπλα μασ πισω.
ολα χαθηκανε στα βραδια τα πρασινα,θολα απ'τον καπνο.
κι οσο βηχουμε ξερναμε
αναμνησεισ καιρων του οχτω.
γιατι ποτε δεν καταφεραμε,οχι
τα οπλα μασ να παρουνε φωτια.
Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010
α λονγκ ταημ αγκοου.
αγαπη ειναι το ξημερωμα σε μια πλατεια αγκαλια να πετουν τα ονειρα να γινονται ενα. στο κρυο,στην παγωνια να σου δινω το μπουφαν μου κι εσυ το τελευταιο σου τσιγαρο....αγαπη ειναι δυο σταλιεσ απτο αγαπημενο μασ μπουκαλι που χουν απομεινει,ενα κυριακατικο πρωι στην μοναξγια μασ....κι ασ μην ειμαστε μαζι.. αγαπη ειναι να περπαταμε χερι-χερι απο φοβο μη μασ μολυνει η σηψη των ανθρωπων. να τουσ κοιταζουμε μαζι στα ματια και να τουσ εξοριζουμε απτη δικη μασ ουτοπια. αγαπη ειναι παιχνιδι, ονειρο, ζωη"
Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2010
Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010
μπουενο-μπαουντυ ινσιντεντ.
κυριακη.
φορμα,φουτερ,λιγδωμενα μαλλια.
η ψιλικατζου με κοιταζε με συμπονοια: σιγουρα θα πιστευε οτι εχω περιοδο ή οτι με παρατησε ο γκομενοσ μου.
πηρα τησ 2 σοκολατεσ μου κι εφυγα.με κουκουλα και το κεφαλι ψηλα.
φορμα,φουτερ,λιγδωμενα μαλλια.
η ψιλικατζου με κοιταζε με συμπονοια: σιγουρα θα πιστευε οτι εχω περιοδο ή οτι με παρατησε ο γκομενοσ μου.
πηρα τησ 2 σοκολατεσ μου κι εφυγα.με κουκουλα και το κεφαλι ψηλα.
Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2010
αυτη η σκατοπολη μου φερνει εμετο
και ξερεισ μαλακα καραφλε, οποτε σε βλεπω το στομαχι μου γυρναει σα πλυντηριο απο την αηδια.
κι εσεισ στα τρολλευ
ειστε ασχημοι.
κι ολοι αλλαξαμε ακομα κι ο αχιλλεασ.
κι εσεισ στα τρολλευ
ειστε ασχημοι.
κι ολοι αλλαξαμε ακομα κι ο αχιλλεασ.
κανε οτι θελεις να κανεις.
μην προσπαθεισ να με πεισεισ.
μηνεσ αποφευγω την κακομουτσουνια τησ.
να το ξερεσ.
η καρδια μου ανηκει στον βορρα.
μηνεσ αποφευγω την κακομουτσουνια τησ.
να το ξερεσ.
η καρδια μου ανηκει στον βορρα.
Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2010
λυσάρι.
είχα χρόνια να ακούσω αυτη τη λέξη.
και δεν έχω ιδέα γιατι βάζω τόνους.
ίσωσ γιατι δεν πρόκειται να βρω ποτέ τη λύση.
ίσωσ γιατι δεν πρόκειται ποτε να'μαι σωστή.
ποτε θα σταματήσω να ξυπνάω με χτυπημένα ποδια;
και δεν έχω ιδέα γιατι βάζω τόνους.
ίσωσ γιατι δεν πρόκειται να βρω ποτέ τη λύση.
ίσωσ γιατι δεν πρόκειται ποτε να'μαι σωστή.
ποτε θα σταματήσω να ξυπνάω με χτυπημένα ποδια;
Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010
σουρεαλ.
δυο μεσηλικεσ παιζανε ρακετεσ κατω απο το σπιτι σου.
υπεθεσα οτι παιρνετε τα ιδια ναρκωτικα.
υπεθεσα οτι παιρνετε τα ιδια ναρκωτικα.
Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010
χαιρομαι τοσο
που δεν ειμαι σαν κι εσενα.
κυρια ζωντανη αποδειξη του ποσο ξεπεσμενη ειναι πλεον η ανθρωποτητα.
κριμα που δε μπορω να σου πω το ποσο θελω να πονεσεισ, αφου ξερω οτι εισαι κενη.
αηδια.
κυρια ζωντανη αποδειξη του ποσο ξεπεσμενη ειναι πλεον η ανθρωποτητα.
κριμα που δε μπορω να σου πω το ποσο θελω να πονεσεισ, αφου ξερω οτι εισαι κενη.
αηδια.
βρουμ βρουμ.
βρσκω χαριτωμενο τον μορφασμο σου οταν κοιτασ περιεργα τον κοσμο.
ξερω, το κανεισ απο αφελεια.
αλλιωτικα θα σε ειχα φτυσει.
ξερω, το κανεισ απο αφελεια.
αλλιωτικα θα σε ειχα φτυσει.
the earth ain't bad,just the bastards on it..
δεν με ενοχλει ο αισθητικα παραμορφωμενοσ κοσμοσ.
εσυ, αντιθετως, με ενοχλεις που η παραμορφωση σου ξεκινα απο τον πυρηνα και φτανει ως τον αερα που φυσας, σαπιε.
εσυ, αντιθετως, με ενοχλεις που η παραμορφωση σου ξεκινα απο τον πυρηνα και φτανει ως τον αερα που φυσας, σαπιε.
Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010
σκοτωνοντας καθρεφτες.
νιωθω οτι βρεχει.
αναπνεω βροχη. νιωθω το δερμα μου να μουχλιαζει,
ακομα και η μουσικη ειναι βροχερη..
παλι θα αρχισω τα ισωσ και θα εκφυλιστει ο λογοσ μου.
και ξερεις, αν θες δηλαδη να ξερεις, σκεφτομαι τις μαχαιριες της.
και αν θυμασαι σου ειχα πει "ερχεται καταιγιδα" και γελασα.
κι ηρθε.
αναπνεω βροχη. νιωθω το δερμα μου να μουχλιαζει,
ακομα και η μουσικη ειναι βροχερη..
παλι θα αρχισω τα ισωσ και θα εκφυλιστει ο λογοσ μου.
και ξερεις, αν θες δηλαδη να ξερεις, σκεφτομαι τις μαχαιριες της.
και αν θυμασαι σου ειχα πει "ερχεται καταιγιδα" και γελασα.
κι ηρθε.
Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010
για τον φιλο μας τον ακη τον ταξιτζη.

λίσεν.
δεν μου αρεσει που οι ερωτεσ αρχιζουν και τελειωνουν εκει που δε το περιμενεισ.
και το να χανομαι στην κυριολεξια σου δεν με κανει να νιωθω και πολυ βολικα, μίστερ.
αλλά δε ζητάω τίποτα παραπάνω απο την ρετσινίλα στο στόμα, 9 το πρωί.
δώσε ό,τι θεσ για να πάρεισ τα παντα.
τελικά ουτε γω ξερω τι γραφω.
σχεδιάζοντασ κόλπα.
κι αν τα πραγματα δεν αλλαξουν, στανταρ θα ουρλιαξεισ και θα χειροτερεψουν.
δε το λεω εγω, ξερεισ.
λοιπον, σταματα να ελπιζεισ στουσ αλλουσ.
ή στο δηλητηριο σου.
μιση ζωη αφιερωσεσ στην καταστροφη σου.
την αλλη μιση τι θα την κανεισ;
δε το λεω εγω, ξερεισ.
λοιπον, σταματα να ελπιζεισ στουσ αλλουσ.
ή στο δηλητηριο σου.
μιση ζωη αφιερωσεσ στην καταστροφη σου.
την αλλη μιση τι θα την κανεισ;
απειλεσ

το λαθοσ μου ειναι οτι παραπατησα κι επεσεσ κατω.
τα ψυχιατρεια δεν εχουν χωρο για εσενα ή για μενα
κι ο δρομοσ ειναι λακουβιασμενοσ. αν υπαρχει αυτη η λεξη δηλαδη.
κι αν δεν αλλαξεισ πρωτα τον εαυτο σου
ο κοσμοσ θα παραμεινει σκατα.
ΣΚΑΤΑ σαν αυτα που εχεισ στο κεφαλι, ιδια σκατα με αυτα που ισχυριζεσαι οτι σε αηδιαζουν.
βρωμεροι υποκριτεσ, θα δειτε.
Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010
φόβοσ

παντα με κυνηγουσε.
ηταν αυτοσ που θα με πυροβολαγε οταν ανοιγα την εξωπορτα.
αυτοσ που θα με βίαζε στο δίπλα παρκο.
ο ιδιοσ που θα με αρρώσταινε.
ο ιδιοσ που θα με σκοτωνε.
ο ιδιοσ που με ακολουθει καθημερινα σε αυτην την πολη.
πιο πιστοσ κι απο τον πιο αγαπημενο μου σκυλο.
αυτοσ που με ξαγρυπνουσε τα βραδια ποτιζοντασ με παρανοια.
αυτοσ που ειναι παντα εδω
κι οταν ερχεσαι
φευγει..
Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010
21ωρεσ
κουνουπιού τσίμπημα. ποιητικό παραλήρημα νο.736
τι βαρετο που ειναι το μπλογκ σασ κυριε αμερικανε.
το δικο μου οχι, δεν παει πισω.
αλλωστε δε θα γεμιζα λιγοτερο απο 27 σελιδεσ με αυτα που σκεφτομαι αυτη τη στιγμη.
δεν αναγκαζεσαι να διαβασεισ καθε γωνια του μυαλου μου.
γλιτωνεισ ανακυκλωση μιζεριασ και πικριασ.
πικρια. θυμασαι;
σου ειχα πει οτι την ειχα ξεχασει αυτη τη λεξη, παρ'οτι πανε χρονια απο την στιγμη που αρχισε η περιοδοσ πικριασ μου, που διαρκει εωσ κι αυτο το δευτερολεπτο που γραφω αυτη τη λεξη.
λεξη. κι αλλη. κι ακομα μια, δυο, χαος. +δεν απευθυνομαι πλεον στον κυριο αμερικανο.
Τον γραφω στα αρχιδγια μου αυτον. κι αλλουσ πολλουσ.
μα οχι την χθεσινη κατσαριδα.
εκεινη ειναι πιο ομορφη απο σενα κυριε αμερικανε.
αλλα οχι πιο ομορφη απο σενα που με διαβαζεισ τωρα.
ναι ρε.
το δικο μου οχι, δεν παει πισω.
αλλωστε δε θα γεμιζα λιγοτερο απο 27 σελιδεσ με αυτα που σκεφτομαι αυτη τη στιγμη.
δεν αναγκαζεσαι να διαβασεισ καθε γωνια του μυαλου μου.
γλιτωνεισ ανακυκλωση μιζεριασ και πικριασ.
πικρια. θυμασαι;
σου ειχα πει οτι την ειχα ξεχασει αυτη τη λεξη, παρ'οτι πανε χρονια απο την στιγμη που αρχισε η περιοδοσ πικριασ μου, που διαρκει εωσ κι αυτο το δευτερολεπτο που γραφω αυτη τη λεξη.
λεξη. κι αλλη. κι ακομα μια, δυο, χαος. +δεν απευθυνομαι πλεον στον κυριο αμερικανο.
Τον γραφω στα αρχιδγια μου αυτον. κι αλλουσ πολλουσ.
μα οχι την χθεσινη κατσαριδα.
εκεινη ειναι πιο ομορφη απο σενα κυριε αμερικανε.
αλλα οχι πιο ομορφη απο σενα που με διαβαζεισ τωρα.
ναι ρε.
σφάλμα.
οι φλεβεσ μου εχουν σπασει εδω και καιρο
η καφεινη εγινε θεοσ
η νικοτινη ιησουσ
και γω πνιγομαι στην αθε'ι'α μου.
με καταπινω βιαιως
και δεν εχω νοτεσ να στο εξηγησω.
η καφεινη εγινε θεοσ
η νικοτινη ιησουσ
και γω πνιγομαι στην αθε'ι'α μου.
με καταπινω βιαιως
και δεν εχω νοτεσ να στο εξηγησω.
αντίο μυαλό.
ολοσ ο κοσμοσ δεν μπορει να εχει αδικο δικε μου.
τσουλαω αλλα δε πεφτω.
πεφτω αλλα δε τσουλαω.
ουρλιαζω. και φευγω.
πεφτω αλλα δε τσουλαω.
ουρλιαζω. και φευγω.
γειτονικο πενθιμο εμβατηριο σε τουμπα.
ο αδερφοσ μου μου ειπε να κοψω το τσιγαρο.
το τσιγαρο μου ειπε να κοψω τουσ εαυτουσ μου.
οι εαυτοι μου μου ειπαν να κοψω τουσ γυρω.
οι γυρω μου ειπαν να κοψω εμενα.
εγω λεω να κοψουν τισ μαλακιεσ.
κατ.
το τσιγαρο μου ειπε να κοψω τουσ εαυτουσ μου.
οι εαυτοι μου μου ειπαν να κοψω τουσ γυρω.
οι γυρω μου ειπαν να κοψω εμενα.
εγω λεω να κοψουν τισ μαλακιεσ.
κατ.
ο χρόνος
ειναι μηδενικος.
οι στιγμες γεννιουνται, ζουν, πεθαινουν.
δεν εχεισ χρονο για φοβο. δεν εχεισ χρονο για τυψεισ.
ολα μπορουν να αλλαξουν μεσα σε κλασματα δευτερολεπτων.
κι εσυ προσπαθεις να κρατησεισ το μυαλο σου μακρια απο την παρανοια.
πωσ;
οι στιγμες γεννιουνται, ζουν, πεθαινουν.
δεν εχεισ χρονο για φοβο. δεν εχεισ χρονο για τυψεισ.
ολα μπορουν να αλλαξουν μεσα σε κλασματα δευτερολεπτων.
κι εσυ προσπαθεις να κρατησεισ το μυαλο σου μακρια απο την παρανοια.
πωσ;
Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010
εφτατριαεξι,ε.
δεν φοβaμαι να βραχω γιατι κατω απο τα υποστεγα μετραω τα λεπτα μου.ρωταω για αποφαγια νεκρων εραστων σε διαμαχες 500 συν πιο περα απο αυτα που διαλεξες.
Λέξεις.
συμμετρική ασυμμετρία.
Γιατί το γιατι το χρησιμοποιείς σε καθες σκαλί μαζί με φοβάμαι κι οταν σε ρωτάνε πετάς άρνηση και πέφτεις σε κελιά κρατουμένων ηρώων που έφτιαξες κάποτε με κουβάρια απο διαφανα ξεφτισμένα καλωδία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



