Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010

μα;

φευγω και παιρνω ολες τις καλτσες μου;

σκοτωνοντας καθρεφτες.

νιωθω οτι βρεχει.
αναπνεω βροχη. νιωθω το δερμα μου να μουχλιαζει,
ακομα και η μουσικη ειναι βροχερη..
παλι θα αρχισω τα ισωσ και θα εκφυλιστει ο λογοσ μου.
και ξερεις, αν θες δηλαδη να ξερεις, σκεφτομαι τις μαχαιριες της.
και αν θυμασαι σου ειχα πει "ερχεται καταιγιδα" και γελασα.
κι ηρθε.

Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010

για τον φιλο μας τον ακη τον ταξιτζη.


λίσεν.
δεν μου αρεσει που οι ερωτεσ αρχιζουν και τελειωνουν εκει που δε το περιμενεισ.
και το να χανομαι στην κυριολεξια σου δεν με κανει να νιωθω και πολυ βολικα, μίστερ.
αλλά δε ζητάω τίποτα παραπάνω απο την ρετσινίλα στο στόμα, 9 το πρωί.
δώσε ό,τι θεσ για να πάρεισ τα παντα.
τελικά ουτε γω ξερω τι γραφω.

σχεδιάζοντασ κόλπα.

κι αν τα πραγματα δεν αλλαξουν, στανταρ θα ουρλιαξεισ και θα χειροτερεψουν.
δε το λεω εγω, ξερεισ.
λοιπον, σταματα να ελπιζεισ στουσ αλλουσ.
ή στο δηλητηριο σου.
μιση ζωη αφιερωσεσ στην καταστροφη σου.
την αλλη μιση τι θα την κανεισ;

απειλεσ



το λαθοσ μου ειναι οτι παραπατησα κι επεσεσ κατω.
τα ψυχιατρεια δεν εχουν χωρο για εσενα ή για μενα
κι ο δρομοσ ειναι λακουβιασμενοσ. αν υπαρχει αυτη η λεξη δηλαδη.
κι αν δεν αλλαξεισ πρωτα τον εαυτο σου
ο κοσμοσ θα παραμεινει σκατα.
ΣΚΑΤΑ σαν αυτα που εχεισ στο κεφαλι, ιδια σκατα με αυτα που ισχυριζεσαι οτι σε αηδιαζουν.
βρωμεροι υποκριτεσ, θα δειτε.

Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010

φόβοσ



παντα με κυνηγουσε.
ηταν αυτοσ που θα με πυροβολαγε οταν ανοιγα την εξωπορτα.
αυτοσ που θα με βίαζε στο δίπλα παρκο.
ο ιδιοσ που θα με αρρώσταινε.
ο ιδιοσ που θα με σκοτωνε.
ο ιδιοσ που με ακολουθει καθημερινα σε αυτην την πολη.
πιο πιστοσ κι απο τον πιο αγαπημενο μου σκυλο.
αυτοσ που με ξαγρυπνουσε τα βραδια ποτιζοντασ με παρανοια.
αυτοσ που ειναι παντα εδω
κι οταν ερχεσαι
φευγει..

Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010

21ωρεσ


που το μυαλο γαμιεται
γρηγορα. πιο γρηγορα. πιο γρηγορα.
72 και κατι ωρεσ μεχρι την κορυφωση
δυνατα. πιο δυνατα. πιο δυνατα.

ποτε μη λεσ ποτε.
το ξερεισ πωσ δε το πιστευεσ την τελευταια φορα που το ειπεσ.
φοβασαι, οσο κι αν οταν σε ρωτανε γεματη θαρροσ λεσ οχι.

91028001

κουνουπιού τσίμπημα. ποιητικό παραλήρημα νο.736

τι βαρετο που ειναι το μπλογκ σασ κυριε αμερικανε.
το δικο μου οχι, δεν παει πισω.
αλλωστε δε θα γεμιζα λιγοτερο απο 27 σελιδεσ με αυτα που σκεφτομαι αυτη τη στιγμη.
δεν αναγκαζεσαι να διαβασεισ καθε γωνια του μυαλου μου.
γλιτωνεισ ανακυκλωση μιζεριασ και πικριασ.
πικρια. θυμασαι;
σου ειχα πει οτι την ειχα ξεχασει αυτη τη λεξη, παρ'οτι πανε χρονια απο την στιγμη που αρχισε η περιοδοσ πικριασ μου, που διαρκει εωσ κι αυτο το δευτερολεπτο που γραφω αυτη τη λεξη.
λεξη. κι αλλη. κι ακομα μια, δυο, χαος. +δεν απευθυνομαι πλεον στον κυριο αμερικανο.
Τον γραφω στα αρχιδγια μου αυτον. κι αλλουσ πολλουσ.
μα οχι την χθεσινη κατσαριδα.
εκεινη ειναι πιο ομορφη απο σενα κυριε αμερικανε.
αλλα οχι πιο ομορφη απο σενα που με διαβαζεισ τωρα.
ναι ρε.

ειναι σκατα.



να΄χεις γαλα και να μην εχεισ καφε.
ειδικα αν πινεισ τον καφε σου σκετο.
οχι αλλο.

αλλάζω.

δέρμα.
μυαλό.
συνήθειες.
δίσκο.
διάθεση.
θάνατο.


μια uhu για την δεσποινίδα στο 3 παρακαλώ.

σφάλμα.

οι φλεβεσ μου εχουν σπασει εδω και καιρο
η καφεινη εγινε θεοσ
η νικοτινη ιησουσ
και γω πνιγομαι στην αθε'ι'α μου.
με καταπινω βιαιως
και δεν εχω νοτεσ να στο εξηγησω.

αντίο μυαλό.

τελειωσε ο καφεσ.
τελειωσε η λογικη.
φουσκωνω απο απελπισια
και στερηση.
πολυ στερηση.

καφεσ.τσιγαρο.επαφη.

ολα αυτα που με κρατανε σε μια λιγο πιο ζωντανη
απο την κανονικη, κατασταση μυαλου.

ολοσ ο κοσμοσ δεν μπορει να εχει αδικο δικε μου.

τσουλαω αλλα δε πεφτω.
πεφτω αλλα δε τσουλαω.

ουρλιαζω. και φευγω.

γειτονικο πενθιμο εμβατηριο σε τουμπα.

ο αδερφοσ μου μου ειπε να κοψω το τσιγαρο.
το τσιγαρο μου ειπε να κοψω τουσ εαυτουσ μου.
οι εαυτοι μου μου ειπαν να κοψω τουσ γυρω.
οι γυρω μου ειπαν να κοψω εμενα.
εγω λεω να κοψουν τισ μαλακιεσ.


κατ.

ο χρόνος

ειναι μηδενικος.
οι στιγμες γεννιουνται, ζουν, πεθαινουν.
δεν εχεισ χρονο για φοβο. δεν εχεισ χρονο για τυψεισ.
ολα μπορουν να αλλαξουν μεσα σε κλασματα δευτερολεπτων.
κι εσυ προσπαθεις να κρατησεισ το μυαλο σου μακρια απο την παρανοια.
πωσ;

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010

tuomittu maailma musta

more trouble

εφτατριαεξι,ε.

δεν φοβaμαι να βραχω γιατι κατω απο τα υποστεγα μετραω τα λεπτα μου.ρωταω για αποφαγια νεκρων εραστων σε διαμαχες 500 συν πιο περα απο αυτα που διαλεξες.

Λέξεις.


sωστες ή λαθος τις επιλεγουμε τυχαία ή οχι, τις τακτοποιούμε αναλόγως και δημιουργούμε το πεταγμα της πεταλούδας.

συμμετρική ασυμμετρία.

Γιατί το γιατι το χρησιμοποιείς σε καθες σκαλί μαζί με φοβάμαι κι οταν σε ρωτάνε πετάς άρνηση και πέφτεις σε κελιά κρατουμένων ηρώων που έφτιαξες κάποτε με κουβάρια απο διαφανα ξεφτισμένα καλωδία.