Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010

κουνουπιού τσίμπημα. ποιητικό παραλήρημα νο.736

τι βαρετο που ειναι το μπλογκ σασ κυριε αμερικανε.
το δικο μου οχι, δεν παει πισω.
αλλωστε δε θα γεμιζα λιγοτερο απο 27 σελιδεσ με αυτα που σκεφτομαι αυτη τη στιγμη.
δεν αναγκαζεσαι να διαβασεισ καθε γωνια του μυαλου μου.
γλιτωνεισ ανακυκλωση μιζεριασ και πικριασ.
πικρια. θυμασαι;
σου ειχα πει οτι την ειχα ξεχασει αυτη τη λεξη, παρ'οτι πανε χρονια απο την στιγμη που αρχισε η περιοδοσ πικριασ μου, που διαρκει εωσ κι αυτο το δευτερολεπτο που γραφω αυτη τη λεξη.
λεξη. κι αλλη. κι ακομα μια, δυο, χαος. +δεν απευθυνομαι πλεον στον κυριο αμερικανο.
Τον γραφω στα αρχιδγια μου αυτον. κι αλλουσ πολλουσ.
μα οχι την χθεσινη κατσαριδα.
εκεινη ειναι πιο ομορφη απο σενα κυριε αμερικανε.
αλλα οχι πιο ομορφη απο σενα που με διαβαζεισ τωρα.
ναι ρε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου